ActiveX

ActiveX oparty jest na Component Object Model (COM) i Distributed Component Object Model (DCOM), dzięki którym możliwe jest łączenie obiektów w sieciach komputerowych – także w Internecie. Technologia ta umożliwia również współużytkowanie informacji przez różne aplikacje oraz dostęp do funkcji systemowych. Programy pisane w technologii ActiveX (»formanty ActiveX) są samowystarczalnymi obiektami, wykorzystywanymi m.in. w celu tworzenia interaktywnych aplikacji i multimedialnych elementów na stronach WWW.

ActiveX powstał w odpowiedzi na pojawienie się języka Java. W tym znaczeniu formant ActiveX jest odpowiednikiem »apletu Javy. Krótkie porównanie obu technologii nie przechyla szali na żadną ze stron: ActiveX jest nieco łatwiejsza w użyciu niż Java, lecz mniej bezpieczna i działająca jedynie w Windows 9x/NT i Macintosh (choć Microsoft planuje wprowadzenie jej również dla systemów UNIX-owych).

W ActiveX dostrzec można także alternatywę dla techniki wtyczek (plug-ins) wprowadzonej przez Netscape Communications. Pomimo wielu analogii, moduły ActiveX różnią się od wtyczek oraz mają nad nimi pewną przewagę:

• Formanty ActiveX realizują zazwyczaj określone zadania, podczas gdy plug-iny powiązane są z określonymi typami danych (np. wyświetlają w przeglądarce zawartość dokumentu o konkretnym formacie).
• Są instalowane automatycznie, wtyczki zaś muszą być instalowane ręcznie.
• Oszczędniej gospodarują zasobami systemowymi. Uaktywniają się tylko wtedy, gdy są potrzebne, zaś po zakończeniu zadania są automatycznie usuwane.
• Mogą być podpisywane cyfrowo za pomocą technologii »Authenticode, dzięki czemu użytkownik może jeszcze przed pobraniem formantu poznać jego autora i zdecydować o przyznaniu mu „kredytu zaufania” (czyli skopiować i uruchomić dany moduł).

zobacz również: authenticode, com, dcom, java, ActiveX

aktualizacja: 24/10/2003