MPEG (Moving Pictures Experts Group)/
MPEG (Moving Pictures Experts Group) /
|
Powstała w 1988 r. grupa robocza ISO zajmująca się analizą obrazu i transmisji danych cyfrowych. Nazwą tą określa się również opracowane przez nią metody kompresji ruchomych obrazów: MPEG-1, MPEG-2, MPEG-3 i MPEG-4. |
|
Formaty MPEG zapisują dane audio i wideo w formie skompresowanej. Nie są przy tym przechowywane informacje o pełnym obrazie zawartym na poszczególnych klatkach. Wygląd większość klatek opisywany jest połowicznie, pełna informacja dostępna jest tylko dla niektórych (np. dla co dziesiątej) klatek kluczowych. W procesie odtwarzania klatki pośrednie generowane są na podstawie ich podobieństwa do klatek kluczowych. W ten sposób można zmniejszyć ilość miejsca zajmowanego przez film nawet 100-krotnie.
Standardowym rozszerzeniem plików w formacie MPEG są: .mpg oraz .mpeg. Do ich odtwarzania wymagane jest posiadanie specjalizowanej aplikacji (w systemie Windows jest to standardowo Windows Media Player).
Cztery odmiany formatu różnią się przede wszystkim jakością zastosowanych algorytmów kompresji (stopniem upakowania informacji w pliku):
- MPEG-1 (Audio Layer 1) pozwala na wyświetlanie obrazu wideo o rozdzielczości 352 x 240 z szybkością 30 klatek na sekundę (fps); na podstawie jego specyfikacji opracowano popularny format kompresji audio MP3.
- MPEG-2 (Audio Layer 2) oferuje rozdzielczość 720 x 480 przy prędkości 60 fps i dźwięk jakości płyty kompaktowej; dekompresja zapisanego w tym standardzie obrazu wymaga wykorzystania dekodera sprzętowego lub szybkiego procesora (przynajmniej Pentium III). Filmy zapisane w tym standardzie rozprowadzane są najczęściej na dyskach DVD lub poprzez telewizję cyfrową.
- MPEG-3 (Audio Layer 3) opracowany został na potrzeby telewizji cyfrowej, lecz obecnie nie jest przez nią wykorzystywany;
- MPEG-4 (Audio Layer 4) dostarcza już na tyle zaawansowanych algorytmów kompresji, że na jednej płycie CD możliwe jest zapisanie trwającego blisko dwie godziny filmu o jakości nieznacznie tylko gorszej od DVD. Doskonale nadaje się do przesyłania danych multimedialnych poprzez Internet – zadowalającą płynność i jakość obrazu osiąga się już w przypadku połączeń ISDN. Pomimo tego, że MPEG-4 opracowany został stosunkowo dawno, dopiero dzisiaj komputery domowe dysponują mocą obliczeniową zdolną sprostać wymaganiom tego formatu
 zobacz również: codec, Indeo, JPEG, M-JPEG, MP3, QuickTime,
MPEG (Moving Pictures Experts Group) MPEG Committee
MPEG Pointers and Resources
Berkeley MPEG
aktualizacja: 15/01/2004
|