Hyper-G

/ Hyper-G /

Hyper-G zainspirowany został pracami Teda Nelsona (autora idei hipertekstu oraz systemu Xanadu) i rozwijany był przez zespół naukowców politechniki IICM (Information Processing and Computer Supported New Mediapolitechnice) oraz instytutu IHM (Institute for HyperMedia Systems) w austriackim Grazu.

Podstawowymi zadaniami Hyper-G miało być ułatwienie nawigacji wśród olbrzymiej ilości informacji publikowanej w Internecie (uporządkowanie dokumentów przez grupowanie w hierarchicznej strukturze tzw. kolekcji), wyszukiwania potrzebnych danych (wbudowane mechanizmy indeksowania i przeszukiwania całego systemu), dostarczenie niezawodnych mechanizmów identyfikacji i autoryzacji użytkowników (przeglądanie zasobów systemu odbywa się w trybie sesji) oraz rozwiązanie problemu tzw. "martwych odnośników" (dwukierunkowe odsyłacze przechowywane i dynamicznie aktualizowane w bazie danych serwera Hyper-G).

Aby wykorzystać nowatorskie możliwości systemu Hyper-G konieczne jest wyposażenie serwera w odpowiednie oprogramowanie oraz specjalna przeglądarka. Autorzy Hyper-G opracowali stworzyli dwie przeglądarki: Harmony (dla systemów uniksowych) oraz Amadeus (dla rodziny Windows). Zespół pracujący nad przeglądarkami nie był jednak w stanie nadążyć za szybkim rozwojem standardów internetowych (HTML, DHTML, plug-iny, formaty graficzne, itp.). Ogromna konkurencja ze strony popularnych przeglądarek WWW przesądziła o zaprzestaniu prac nad częścią kliencką systemu Hyper-G. Tym samym Hyper-G, choć niezwykle ciekawy w założeniach, nie przyjął się.

Obecnie rozwijane jest już tylko oprogramowanie serwera Hyper-G, funkcjonujące jako komercyjny produkt – serwer WWW o rozbudowanych mechanizmach porządkowania dokumentów i wyszukiwania informacji (pod nazwą HyperWave).

zobacz również: Gopher, hipermedia, hipertekst, WAIS, WWW, Hyper-G

aktualizacja: 04/01/2004