IPv6, IPng

/ IP wersja 6; Protokół Internetu wersja 6 /

Następca protokołu IP wyróżniający się przede wszystkim zmodernizowanym schematem adresowania urządzeń w Internecie.

Czas na zmiany

Rozszerzenie dotychczasowego standardu jest odpowiedzią na rewolucję, jaka w ostatnich latach dokonała się w Internecie. Dynamiczny wzrost liczby przyłączanych komputerów doprowadził do sytuacji, w której pula dostępnych adresów jest na wyczerpaniu. Choć 32-bitowa długość adresu zdefiniowana w protokole IP teoretycznie umożliwia zaadresowanie około 4 miliardów (2^32 -1) urządzeń, to rozrzutność w dysponowaniu adresami (m.in. podział na klasy adresowe) doprowadziła do roztrwonienia tego ogromnego zasobu. Także zadania, jakim sprostać muszą łącza internetowe są zupełnie inne niż 20 lat temu, gdy projektowano standard IP. Natomiast współczesne systemy e-commerce stawiają duże większe wymagania odnośnie bezpieczeństwa danych przesyłanych drogą elektroniczną.

Aby nadążyć za stałą ekspansją Internetu, nowelizacja musiała wyeliminować wszystkie ujawniające się obecnie w protokole IPv4 słabości, a także uzyskać pewien "zapas" na przyszłość. IP w wersji 6 rozwiązuje wymienione wcześniej problemy; dostarcza także zupełnie nowych właściwości.

IPv6 - Protokół nowej generacji

Najważniejsze zmiany zaimplementowane w IPv6:

Dłuższe adresy. Dotychczasowe adresy 32-bitowe zastąpione zostały 128-bitowymi. Tym samym zwiększona została pula adresowa Internetu; niepowtarzalny adres IP przypisać można każdemu urządzeniu - także pagerom czy komputerom pokładowym w samochodach. Przestrzeń adresowa IPv6 wygląda nieco inaczej niż w wersji czwartej protokołu. Adres IPv6 składa się z ośmiu 16-bitowych części oddzielonych nie pojedynczymi kropkami, ale dwukropkami. Przykładowy adres przybierze więc formę: 1AA4:2C39:EFF4:877D: 12345:4G3E:5HBB:C47D.
Większa elastyczność i nowe struktury adresowe. Nastąpiło odejście od adresowania bazującego na klasach (dotychczasowy IPv4 rozróżniał pięć klas adresów przeznaczonych dla sieci różnych wielkości). Zamiast tego IPv6 rozpoznaje trzy formaty adresów: mające już swoje odpowiedniki w IPv4 unicast i multicast oraz nowy rodzaj adresu anycast.
Uproszczony i bardziej elastyczny format nagłówków pakietów.
Zwiększenie bezpieczeństwa pakietów. Wprowadzono elementy zapobiegania najczęściej spotykanym atakom oraz wbudowane opcje szyfrowania i identyfikacji hostów (za pomocą towarzyszącego protokołu IPsec). Tym samym zapewnione zostało bezpieczeństwo na całej długości połączenia.
Przestrzeń dla przyszłych rozszerzeń protokołu

Przejście na IPv6

Przez ostatnich kilka lat protokół IPv6 poddawany był intensywnym testom. Obecnie następuje jego powolne wdrażanie. W lipcu 1999 roku pule adresów IPv6 zostały formalnie przekazane regionalnym organizacjom przydzielającym adresy IP.

Wprowadzenie IPv6 pociąga za sobą konieczność modyfikacji niemal wszystkich standardów i usług funkcjonujących w Sieci (np. »DNS). Będą one musiały współpracować z dwoma wersjami protokołu i obsługiwać 128-bitowe adresy urządzeń. Sam protokół IPv6 zawiera mechanizmy umożliwiające współistnienie ze starszą wersja IP, jak np. translację adresów IPv4 na IPv6. Obsługa IPv6 wbudowana jest też w większość nowych »routerów. Wprowadzenie tego protokołu będzie jednak długim procesem - przez wiele lat obie wersje protokołu IP będą musiały koegzystować obok siebie.